Πολύς λόγος γίνεται σήμερα, από πολιτικούς και οικονομολόγους, με αντικρουόμενες απόψεις, για το θέμα αν η Ελλάδα θα έπρεπε να μείνει στο Ευρώ , ή να επιστρέψει στην δραχμή.

Το θέμα αυτό απασχολεί το Συνέδριο του οικονομικού περιοδικού Economist,  με τίτλο  “Debating on Europe and its currency: What’s best for Greece after all?” που έγινε στην Αθήνα , την ώρα που οι αγορές, καθόλου ικανοποιημένες , με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκης ένωσης  της 9ης Δεκεμβρίου, αποχωρούν από την Ευρωζώνη..

Στις παρακάτω παρουσιάσεις παρουσιάζονται αντικρουόμενες , ή και αλληλοκαλυπτόμενες απόψεις από οικονομολόγους και πολιτικούς, στις οποίες ο οξυδερκής αναγνώστης μπορεί να διακρίνει ότι πολλοί από αυτούς ερμηνεύουν την κατάσταση και προτείνουν λύσεις ,πάντοτε ορμώμενοι από, και υποστηρίζοντας στην ουσία, την αρχική τους πολιτική τοποθέτηση.

Οι περιλήψεις των εισηγήσεων (12-12-2011) :

John Peet, Αρχισυντάκτης για την Ευρώπη, The Economist

Στην πρόβλεψη ότι το ευρώ θα επιβιώσει, καθώς κατά τη γνώμη του το κόστος κατάρρευσης της Ευρωζώνης θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το κόστος διατήρησης των χωρών – μελών στο κοινό νόμισμα, προέβη ο European Editor του περιοδικού The Economist John Peet μιλώντας σήμερα στο συνέδριο με θέμα “Debating on Europe and its currency: What’s best for Greece after all?”. Επισήμανε, πάντως, ότι υφίσταται ο «κίνδυνος ενός ατυχήματος».

Ο ίδιος εξέφρασε την πεποίθηση πως οι κυβερνήσεις των χωρών – μελών της Ευρωζώνης δεν αντιλήφθηκαν έγκαιρα ότι όφειλαν να κάνουν ανταγωνιστικότερες τις οικονομίες τους, δεδομένου ότι από τη συμμετοχή τους στο ευρώ δεν έχουν τη δυνατότητα νομισματικής υποτίμησης. Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε κρίσιμη την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις οικονομίες του ευρώ.

Ειδικότερα ως προς την Ελλάδα, εκτίμησε ότι το επόμενο έτος θα έρθει αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερη ύφεση και άρα θα αποκλίνει από τους δημοσιονομικούς της στόχους, προσθέτοντας ότι οι εταίροι της δεν θα την αποκλείσουν από την Ευρωζώνη, καθώς οι συνέπειες για το ευρώ θα ήταν πολύ σοβαρές.

Επιπλέον, έθεσε ζήτημα δημοκρατίας από την τοποθέτηση τεχνοκρατών σε πρωθυπουργικές θέσεις, με την έννοια ότι κατά τη γνώμη του εγείρονται ερωτήματα για το αν οι αποφάσεις σε αυτήν την περίπτωση λαμβάνονται από το εσωτερικό της χώρας ή από το εξωτερικό.

Thomas Mayer, Επικεφαλής Οικονομολόγος, Deutsche Bank Group
(μέσω τηλεδιάσκεψης)

«Αν η Ελλάδα επιλέξει να εξέλθει από τη ζώνη του ευρώ, τότε οι υπόλοιποι θα τη βοηθήσουν να το κάνει. Αν η Ιταλία βρεθεί το 2013 στη σημερινή θέση της Ελλάδας και αρχίσει να συζητείται το ενδεχόμενο εξόδου της από το ευρώ, τότε θα υπάρχει πολύ μεγάλο πρόβλημα για την επιβίωση της Ευρωζώνης», εκτίμησε από το βήμα του Economist ο επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank Group Thomas Mayer.

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι σήμερα η Ευρωζώνη διανύει ένα μεταβατικό στάδιο και πως σε ένα χρόνο (χαρακτήρισε δύσκολους τους επόμενους 12 μήνες) θα είναι δυνατή η εξαγωγή συμπερασμάτων για την πορεία των εξελίξεων.

Όπως είπε, η Φρανκφούρτη και το Βερολίνο κινούνται προς την κατεύθυνση του «σκληρού» νομίσματος, μένοντας μακριά από τις μεταφορές κεφαλαίων.

Ο κ. Mayer εξέφρασε την άποψη πως αν οι αγορές δεν αντιδράσουν θετικά έως τις αρχές του 2012, παρόλη την υλοποίηση των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής της Ιταλίας και της Ισπανίας, τότε θα πρέπει να υπάρξει παρέμβαση, ενδεχομένως μέσω του ΔΝΤ, τονίζοντας ότι το σημερινό επιτόκιο (7%) με το οποίο δανείζεται η Ιταλία δεν είναι βιώσιμο (θα έπρεπε να αντιστοιχεί σε πλεόνασμα 5%).

Ανάμεσα σε άλλα, επισήμανε ότι έως σήμερα οι χώρες της Ευρωζώνης με πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έχουν μεταφέρει περισσότερα από 670 δις ευρώ στις ελλειμματικές, γεγονός το οποίο -όπως είπε- εγκυμονεί κινδύνους λόγω της ανόδου του πληθωρισμού τους.

Henri Sterdyniak, Διευθυντής Οικονομικών της Παγκοσμιοποίησης, French Economic Observatory (OFCE)

«Να μην ακολουθηθεί ο γερμανικός τρόπος», προέτρεψε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπος του OFCE στο σημερινό συνέδριο του Economist Henri Sterdyniak, διαμηνύοντας ότι χωρίς ανάπτυξη δεν είναι δυνατή η δημοσιονομική βελτίωση.

Κατά τη γνώμη του, το Σύμφωνο Σταθερότητας ήταν εξαρχής «κακώς σχεδιασμένο» και με την Ευρωζώνη «ήρθε στο τραπέζι» η δυνατότητα χρεοκοπίας μιας μεγάλης χώρας, κάτι που δεν έχει σημειωθεί τα τελευταία 40 χρόνια.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η στρατηγική «τιμωρίας» της Ελλάδας από την Ευρωζώνη πυροδότησε την κρίση.

Επιπλέον, εισηγήθηκε να εγγυηθεί η ΕΚΤ το ευρωπαϊκό δημόσιο χρέος, να επαναβιομηχανοποιηθούν οι νότιες χώρες της Ευρωζώνης και να ακολουθήσουν παρεμβάσεις για την εξάλειψη της φοροδιαφυγής.

Στέργιος Σκαπέρδας, Καθηγητής Οικονομικών, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Irvine

Αβέβαιη χαρακτήρισε τη συμμετοχή των ιδιωτών στο PSI ο Καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια Στέργιος Σκαπέρδας,  εκτιμώντας ότι η συγκεκριμένη συμφωνία επί της ουσίας αναβάλλει την εφαρμογή μιας μακροπρόθεσμης βιώσιμης λύσης.

Όπως ανέφερε, ακόμη και μετά το PSI το ελληνικό δημόσιο χρέος θα ξεπερνά το 140% του ΑΕΠ, δηλαδή θα είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο του 2010.

Σημείωσε δε ότι χώρες οι οποίες ακολούθησαν περιοριστικές πολιτικές στο παρελθόν αντιμετώπισαν ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, όπως στην περίπτωση του «κανόνα του χρυσού».

«Η στάση πληρωμών δεν είναι ντροπή», διαμήνυσε, και υπερασπίστηκε την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, έστω ως διαπραγματευτικό εργαλείο.

Σε αυτό το πλαίσιο, υποστήριξε ότι η έξοδος από το ευρώ θα έχει για τη χώρα κάποιο βραχυπρόθεσμο κόστος, αλλά θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ανάπτυξη, καθώς ανάμεσα σε άλλα θα βελτιωθεί η παραγωγικότητα και θα μειωθούν οι τιμές.

Άλλωστε, κατέληξε, η έξοδος από την Ευρωζώνη μπορεί να συμβεί ούτως ή άλλως και η Ελλάδα θα πρέπει να προετοιμάζεται τεχνικά για αυτή την εξέλιξη.

 Κώστας Λαπαβίτσας, Καθηγητής Οικονομικών, Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου

Η ταυτόχρονη ύπαρξη πλεονασμάτων και ελλειμμάτων εντός της Ευρωζώνης προκάλεσε τη σημερινή κρίση χρέους, σύμφωνα με τον Καθηγητή Κώστα Λαπαβίτσα, ο οποίος έκανε λόγο στο σημερινό συνέδριο του Economist για ένα σύστημα άνισης ανταγωνιστικότητας που δεν είναι βιώσιμο.

Σε αυτό το πλαίσιο, εξέφρασε την πεποίθηση πως «δεν υπάρχει προοπτική», τασσόμενος υπέρ της στάσης πληρωμών με πρωτοβουλία του δανειζόμενου και της εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ.

Κατά τη γνώμη του, αυτή η εξέλιξη θα υποτιμήσει το χρέος και θα ωθήσει την ανάπτυξη. Σε αυτήν την περίπτωση, ο ίδιος επέστησε την προσοχή στην ανάγκη λήψης διοικητικών μέτρων που θα αντιμετωπίσουν κινδύνους σε σχέση με τραπεζικούς ή συναλλαγματικούς κινδύνους οι οποίοι θα προκύψουν, τονίζοντας ότι θα χρειαστούν έλεγχος των κεφαλαιακών ροών, βιομηχανική πολιτική, κοινωνική κινητοποίηση και βαθιά πολιτική αλλαγή.

Αναφορικά με την ΕΚΤ, σημείωσε ότι δεν είναι δυνατό να λειτουργήσει ως μια κλασική κεντρική τράπεζα, καθώς αφορά και στα 17 κράτη – μέλη της Ευρωζώνης και δεν μπορεί να εγγυηθεί το χρέος ενός.

Παναγιώτης Ιωακειμίδης, Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η καλύτερη επιλογή για την Ελλάδα είναι να επιβιώσει η Ευρωζώνη και η ίδια να αποτελεί αναπόσπαστο μέλος της, δήλωσε κατηγορηματικά στο σημερινό συνέδριο του Economist ο Καθηγητής Παναγιώτης Ιωακειμίδης, εκφράζοντας την άποψη ότι η έξοδος από την Ευρωζώνη θα σημαίνει και έξοδο από την ΕΕ.

Και αυτό κατά τη γνώμη του διότι σε αυτή την περίπτωση η χώρα θα αναγκαζόταν να λάβει μέτρα τα οποία θα υπονόμευαν την εσωτερική αγορά («περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, αγαθών, ίσως και ατόμων»).

Ο ίδιος αναρωτήθηκε πώς θα μπορούσε η Ελλάδα να εφαρμόσει τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές έξω από την Ευρωζώνη, την ώρα που ουσιαστικά αδυνατεί να το κάνει ακόμη και σήμερα, με την πίεση του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης.

Πρόσθεσε δε ότι η ανάπτυξη έξω από το ευρώ δεν θα είναι εφικτή, λόγω της έλλειψης πόρων -δεδομένου ότι η χώρα θα είναι αποκλεισμένη από τις αγορές για μεγάλο χρονικό διάστημα.

«Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική για την Ελλάδα από το να παραμείνει στο ευρώ», διαμήνυσε.

 Ντόρα Μπακογιάννη, Πρόεδρος, Δημοκρατική Συμμαχία

Την εκτίμηση ότι μέσα στους επόμενους 3 μήνες, πριν από τις εκλογές στη Γαλλία, «η Ευρώπη θα αναγκαστεί να κάνει και άλλα βήματα μπροστά» εξέφρασε η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία χαρακτήρισε «λιγότερο οικονομικό και περισσότερο πολιτικό» το πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουν Ελλάδα και Ευρώπη.

Η κ. Μπακογιάννη ανέφερε ότι το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων (PSI) πρέπει να είναι εθελοντικό, εκτίμησε ότι «δεν φταίει το ευρώ αλλά ο κακός εαυτός της Ελλάδας» και αξίωσε την ταχεία εφαρμογή διαρθρωτικών αλλαγών, ως αναπτυξιακού εργαλείου.

Λούκα Κατσέλη, Βουλευτής, Καθηγήτρια Οικονομικών & πρ. Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Στην εκτόξευση των δημόσιων ευρωπαϊκών χρεών, την περίοδο 2002-08, λόγω των χαμηλών επιτοκίων και της υψηλής ρευστότητας, απέδωσε τη σημερινή κρίση η Λούκα Κατσέλη, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «οι αγορές πήραν θέση από το 2007». «Οι αγορές έως και σήμερα κερδίζουν, επωφελούμενες από την απερισκεψία και τα λάθη της πολιτικής», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, αξίωσε να υλοποιηθούν άμεσα το PSI και η δανειακή σύμβαση, προτού η κρίση εξαπλωθεί δραστικά και στην υπόλοιπη Ευρωζώνη. Επίσης, τόνισε την ανάγκη ρευστότητας για να «ξεμπλοκάρουν» τα αναπτυξιακά προγράμματα όπως το ΕΣΠΑ.

Ανάμεσα σε άλλα, έκρινε απαραίτητη την παρέμβαση είτε της ΕΚΤ είτε του ESM στη δευτερογενή αγορά ομολόγων στο πλαίσιο μιας συνολικής αναδιάρθρωσης του ευρωπαϊκού χρέους, εκτιμώντας ότι η σχετική άρνηση της Γερμανίας ίσως αποδειχθεί καταστροφική.

Η ίδια υπογράμμισε ότι μία ενδεχόμενη κατάρρευση τουεΕυρώ εκτιμάται ότι θα συνεπαγόταν ύφεση της τάξης του 6-7% στις χώρες – μέλη του ΟΑΣΑ.

Στέφανος Μάνος, Πρόεδρος, Δράση

«Θα πιστέψουν οι ιδιώτες δανειστές της Ιταλίας, της Ισπανίας και -ενδεχομένως στο μέλλον- της Γαλλίας ότι πράγματι η Γερμανία δεν θα απαιτήσει από εκείνους ό,τι απαίτησε στην περίπτωση της Ελλάδας;», αναρωτήθηκε ρητορικά ο Στέφανος Μάνος, εγείροντας ζήτημα αξιοπιστίας της Ευρωζώνης απέναντι στους πιστωτές της.

Πάντως, ο κ. Μάνος εκτίμησε ότι με τις αποφάσεις της τελευταίας Συνόδου Κορυφής, οι ηγέτες της Ευρωζώνης επέδειξαν τη βούληση να διασώσουν το εγχείρημα του ευρώ, επισημαίνοντας επ’ αυτού ως χαρακτηριστική ένδειξη το γεγονός ότι «δεν δίστασαν να περιθωριοποιήσουν τη Μεγ. Βρετανία προκειμένου να μην ‘νερώσουν’ τις αποφάσεις τους». Το ίδιο παράδειγμα επικαλέστηκε για να υποστηρίξει ότι «προκειμένου να σώσουν το ευρώ, δεν θα διστάσουν να ‘πετάξουν’ έξω την Ελλάδα».

Ανάμεσα σε άλλα, ο κ. Μάνος ζήτησε να καταργηθεί η αρχή της ομοφωνίας για όλες τις αποφάσεις στην Ευρωζώνη και να καθιερωθεί η διπλή πλειοψηφία στην ΕΕ (55% των κρατών).

Ειδικότερα για την Ελλάδα, χαρακτήρισε επείγουσα τη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων και αναγκαίες εξελίξεις τον περιορισμό της φοροδιαφυγής και το δραστικό περιορισμό των κρατικών δαπανών.

 Νότης Μηταράκης, Αναπλ. Τομεάρχης Οικονομίας, Νέα Δημοκρατία

«Το ευρώ πέτυχε γιατί είναι οριστικό και θα πετύχει, μένοντας οριστικό και αμετάκλητο», διαμήνυσε ο Νότης Μηταράκης, εκτιμώντας ότι το ενδεχόμενο κατάρρευσης της Ευρωζώνης θα είχε ιδιαίτερες συνέπειες για την Ελλάδα.

Ασκώντας κριτική αναφορικά με τη διαχείριση της κρίσης, υπογράμμισε πως η Ευρώπη «ούτε μια φορά δεν βγήκε μπροστά από τις αγορές». Για τις αποφάσεις της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής, ανέφερε ότι «θα κριθούν στην πράξη».

«Αργήσαμε να δράσουμε, δεν λάβαμε άμεσα μέτρα όπως χρειαζόταν, με αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε μια πρωτοφανή δημοσιονομική εκτροπή», εκτίμησε, για την ελληνική περίπτωση.

Ο ίδιος χαρακτήρισε «χρήσιμο εργαλείο» το ευρωομόλογο και τάχθηκε υπέρ της μείωσης δαπανών, του περιορισμού της φορολόγησης και της μείωσης του κράτους, σε συνδυασμό με «κοινωνικές ανάσες».

Gary Reid, Consultant & Lead Public Sector Management Specialist, Παγκόσμια Τράπεζα

Την αδυναμία συμμόρφωσης με τους φορολογικούς κανόνες επισήμανε ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Ελλάδα ο εκπρόσωπος της Παγκόσμιας Τράπεζας Gary Reid, ο οποίος μίλησε επίσης για «μεγάλη και χαμηλής παραγωγικότητας δημόσια διοίκηση», όπως και για «χαμηλή αξιοπιστία των κυβερνητικών θεσμών». Όπως είπε, το «στοίχημα» για τη χώρα αφορά περισσότερο στην υλοποίηση παρά στη νομοθέτηση.

Daniel Kaufmann, Senior Fellow, Global Economy & Development, Brookings Institution (μέσω τηλεδιάσκεψης)

Μία δημοσιονομική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με βραχυπρόθεσμα μέτρα, ανέφερε ο εκπρόσωπος του Brookings Institution Daniel Kaufmann, ο οποίος επικαλούμενος τη διεθνή εμπειρία επέστησε την προσοχή στην ποιότητα της διακυβέρνησης, στη διαφθορά η οποία επηρεάζει την παραγωγικότητα, στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, στον εκσυγχρονισμό της απονομής δικαιοσύνης και σε ζητήματα όπως το «πόθεν έσχες» των πολιτικών.

Έλενα Παναρίτη, Βουλευτής Επικρατείας & Θεσμικός Οικονομολόγος

Το ρόλο των θεσμών για την ουσιαστική αντιμετώπιση της κρίσης επισήμανε η Έλενα Παναρίτη, η οποία τόνισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη σε μία οικονομία, η οποία χαρακτηρίζεται από έλλειψη εμπιστοσύνης.

 ΠΗΓΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΟΣ ΕΔΩ:

Σήμερα, και , όλως τυχαίως, τρείς μέρες μετά την απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. περί μέτρων αντιμετώπισης της κρίσης στην Ευρωζώνη ( τα οποία ουδόλως δεν ηρέμησαν τις αγορές, αφού τα μέτρα ήταν, το λιγότερο, απογοητευτικά), είδαμε παράλληλα και τις πρώτες προσπάθειες να πειστεί ο λαός για τα προτερήματα της παραμονής της κυβέρνησης Παπαδήμου στην εξουσία ” μέχρι να τελειώσει το δύσκολο έργο της ” – δηλαδή, ΕΠ’ ΑΟΡΙΣΤΟΝ.

Είδαμε το άρθρο του κ. Στεφανόπουλου στην ”Καθημερινή”, 11 Δεκ. 2011, να μας λέει ότι :

«Η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές, αλλά μια κυβέρνηση με ικανότητες που θα εργασθεί για να τη βγάλει από τους κινδύνους τους οποίους διατρέχει». Και αυτή είναι η Κυβέρνηση Παπαδήμου, κατά τον ίδιο.

Αλλά και στελέχη του ΠΑΣΟΚ όπως η κα. Διαμαντοπούλου , και ο Π. Ευθυμίου μίλησαν υπερ της μακροχρόνιας  παραμονής της κυβέρνησης Παπαδήμου, όπως αναφέρει  άρθρο του ”ΒΗΜΑΤΟΣ” (πηγή)

Σας εκπλήσσει αυτό? Εμένα προσωπικά, όχι. Εχω γράψει σχετικά και στο άρθρο με τίτλο ” Ελλάδα-Νέα κυβέρνηση Συνεργασίας-η αστρολογική σκοπιά”   :

”αυτή η κυβέρνηση , έχει ισχυρή στήριξη και πιθανώτατα, μεγαλύτερη διάρκεια από ότι  αρχικά προβλέφθηκε.”

Η εντύπωση αυτή έγινε ισχυρότερη μετά την απόφαση της Συνόδου κορυφής της 9ης Δεκεμβρίου.

Απλά, γιατί όπως είπαμε παραπάνω, τα μέτρα που ανακοινώθηκαν θα βαθύνουν την κρίση στην Ευρώπη, αυξάνοντας κατά πολύ τις πιθανότητες διάλυσης της Ευρωζώνης, και βέβαια αυξάνοντας κατά πολύ τις πιθανότητες  πλήρους κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας – και κοινωνίας- για πολλούς λόγους που έχουν ήδη γραφτεί σε ελληνικές και ξένες δημοσιεύσεις.

Ενδεικτικά, ο οικονομολόγος Paul Krugman στο άρθρο του με τίτλο ” Κρίση και Δημοκρατία”  στους New York Times, αναφέρεται στην βαθεία ύφεση που αναμένεται στην Ευρώπη, χωρίς προοπτικές ανάπτυξης , αλλά και στην επικίνδυνη τροπή που παίρνει η Δημοκρατία σε πολλές χώρες της Ευρώπης.( πηγή)

Είναι να απορεί κανείς ότι πολλοί πολιτικοί των κομμάτων εξουσίας, γνωρίζοντας τον μέγιστο κίνδυνο απόλυτης χρεωκοπίας της Ελλάδας, να επιθυμούν αυτή την ώρα εκλογές? Οποιος είναι στην κυβέρνηση  όταν θα πέσει η Δαμόκλειος σπάθη, αυτός θα φάει και την ρετσινιά. Αλλά, ακόμα και χωρίς χρεωκοπία, τα μέτρα που παίρνονται στην Ελλάδα ,όχι μόνον είναι σκληρότατα, αλλά είναι και αναποτελεσματικά, με μεγάλο κίνδυνο κοινωνικών αναταραχών.

Προτιμούν λοιπόν να γίνει κάποιος άλλος ο ”αποδιοπομπαίος τράγος”  την επόμενη μέρα της καταστροφής, και να παριστάνουν μετά ότι ”δεν ήταν αυτοί, ήταν οι άλλοι, ήταν όλοι μαζί, αυτοί δεν είχαν ευθύνη” και πολλές άλλες δικαιολογίες που , ελπίζουν, ότι θα τους απαλλάξουν ευθυνών .

Παράλληλα δε, αν δεν γίνουν εκλογές, θα διατηρήσουν και για μεγάλο διάστημα τις καρέκλες , μαζί με τις, καθόλου αμελητέες, απολαβές των ”καρεκλών”.

Μ’ ένα σμπάρο, δυό τρυγόνια.

Υπάρχουν βέβαια και τα αντίθετα επιχειρήματα – για να κάνω και τον δικηγόρο του διαβόλου – ότι τα κάνουν όλα για το ”καλό της πατρίδας”. Βέβαια, αν η κατάργηση των εκλογών επειδή βρισκόμαστε σε δύσκολες συνθήκες, είναι αυτό που πρέπει να γίνει , τότε και όλες οι δικτατορίες καλώς έγιναν. Κι αυτές είχαν τα ίδια επιχειρήματα, για το καλό της πατρίδας.

Σε σχέση με την μακροβιότητα – ή μή- αυτής της κυβέρνησης , θα ήθελα να αναφερθώ στο αξιόλογο άρθρο του συναδέλφου blogger ” Μποτίλια στο πέλαγος” , με τίτλο ” Δυσμενέστατοι οιωνοί για τον Λουκά Παπαδήμο, αλλά ακόμα πιό δυσμενείς για το νέο κυβερνητικό σχήμα”.(πηγή)

Στο άρθρο αυτό αναφέρεται και στην δική μου ανάλυση, λέγοντας :

”Θεωρώ, ότι η ερμηνεία – εκτίμηση του εν λόγω φίλου, ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν θα είναι βραχύβια, αλλά ότι αυτή θα διαρκέσει, δεν πρόκειται να επαληθευθεί.”

Οπωσδήποτε, τα επιχειρήματα που αναφέρει ο φίλος ” Μποτίλια στο πέλαγος” έχουν βάση . Αλλά χωρίς να μπώ εδω σε πολλές αστρολογικές λεπτομέρειες, πίστευα  και πιστεύω – και πέραν των αστρολογικών δεικτών -  ότι θα γίνουν πολλές προσπάθειες από τις ανωτέρω πολιτικές πλευρές, να διατηρήσουν αυτήν την κυβέρνηση για πολύ μακρύτερο διάστημα , επειδή τους συμφέρει πολιτικά. Οι δε ‘δύσκολες’ πλανητικές όψεις που αναφέρει ο συνάδελφος, μπορεί να αναφέρονται και σε αυτά που πρόκειται να μας κάνουν πρώτα, και μετά σε αυτά που θα πάθουν οι ίδιοι ( όπως πολλές φορές συμβαίνει με άτομα και κυβερνήσεις που έχουν άσχημο ωροσκόπιο, αλλά οι πράξεις τους αφορούν χώρες ή μεγάλους αριθμούς ατόμων).

Πέραν αυτού, δεν αποκλείω όμως κάποια απρόσμενα, και πολύ δύσκολα στην αντιμετώπιση γεγονότα, που μπορούν να ανατρέψουν  τις προσπάθειες για μακρόχρονη  διάρκεια της κυβέρνησης αυτής ( δύσκολα γεγονότα αναμένονται τέλη Μαρτίου-αρχές Απριλίου 2012).

Ηδη, έχουν αρχίσει υπουργοί, όπως ο κύριος Βενιζέλος, να αντιλαμβάνεται ότι  , αφού επίκεινται και νέα σκληρότερα μέτρα το 2012 -λόγω της μη επίτευξης των στόχων των εσόδων – πρέπει να προτείνει άλλες λύσεις για την σκληρή εφαρμογή των μέτρων ( Αυτή η κυβέρνηση καλείται να υπογράψει τα περαιτέρω σκληρά μέτρα καθώς και την δανειακή σύμβαση, αλλά μιά άλλη, εκλεγμένη, θα κληθεί να εφαρμόσει τα μέτρα που υπόγραψε η παρούσα ). Γι’αυτό και θα αρχίσει μιά πάλη μεταξύ των υπουργών, βουλευτών κτλ. που στηρίζουν την κυβέρνηση, για το πως θα εμφανιστούν ο καθένας απ’ αυτούς ότι δεν φταίνε αυτοί για την περαιτέρω εξαθλίωση, εφαρμόζοντας παράλληλα τα μέτρα που επιβάλλονται από την Τρόϊκα μέσα στα πλαίσια λιτότητας και ύφεσης που αποφάσισε η Ευρωζώνη.

Ειδικά για την Ελλάδα, εφαρμόζεται η πολιτική της ραγδαίας εσωτερικής υποτίμησης, δηλαδή η ΜΕΙΩΣΗ όλων των εισοδημάτων με πολλαπλούς τρόπους, όπως η ήδη επιβληθείσα αυξημένη φορολογία σε εισοδήματα και ακίνητα και έμμεσους φόρους, οι απολύσεις και εφεδρεία στο Δημόσιο, οι μειώσεις σε κάθε μορφής κοινωνικής παροχής – επίκειται βέβαια και η μείωση του βασικού μισθού, καθώς και το ψαλίδισμα των επικουρικών συντάξεων τον Ιανουάριο και, κατά πάσα πιθανότητα, περαιτέρω Μείωση των κυρίων συντάξεων τον Μάρτιο 2012. Η παράλληλη ύφεση που θα συνοδεύσει τα μέτρα αυτά, και οι πενιχρές έως ανύπαρκτες προοπτικές ανάπτυξης,  θα φτάσουν σε καταστάσεις που κανένας κυβερνητικός παράγοντας δεν θα μπορεί να πείσει  τον κόσμο με το αίολο πλέον επιχείρημα, ότι ”τα κάνουμε όλα για να μείνουμε στο ευρώ, γιατί αν πηγαίναμε στη δραχμή, θα είχαμε υποτίμηση 50-60% στα εισοδήματα, ή στην περιουσία”. Hδη τα εισοδήματα έχουν μειωθεί κατα 25%, όπως ανάφερε ο Κ. Ρομπόλης, αναλυτής της ΓΣΕΕ. (Αρθρο)

Εν όψει των παραπάνω, θα δούμε όλους τους πολιτικούς να προσπαθούν να προτείνουν ‘λύσεις’, και κυρίως να τις εμφανίσουν έτσι στον λαό, που θεωρούν ότι θα έχει το λιγότερο δυνατό κόστος για τους ίδιους- γιατί το μέλλον της Ελλάδας το έχουν ήδη δώσει.

“Μυστικό γερμανικό σχέδιο “τορπιλίσατε το ευρω-δημοψήφισμα στη Βρετανία”

Η Μέρκελ διαμηνύει στον Κάμερον ότι δεν είναι αναγκαίο ένα δημοψήφισμα για αλλαγές των ευρωπαϊκών συνθηκών

Στη μαύρη λίστα θα βάλει οσονούπω η Γερμανίδα Καγκελάριος τη λέξη “δημοψήφισμα”. Μετά το δημοψήφισμα του Έλληνα Πρωθυπουργού, Γ. Παπανδρέου, και η αναφορά του Βρετανού , Ν. Κάμερον, φαίνεται πως έχει ανάψει στο Βερολίνο νέες φωτιές.

Μάλιστα, η βρετανική εφημερίδα Daily Telegraph, φιλοξενεί ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό δημοσίευμα σχετικά με μυστικό γερμανικό σχέδιο “τορπιλισμού” βρετανικού δημοψηφίσματος επί της αλλαγής των ευρωπαϊκών συνθηκών. Όπως γράφει η εφημερίδα, η Γερμανίδα Καγκελάριος αναμένεται να μεταφέρει σήμερα στο Ντέιβιντ Κάμερον ότι η Βρετανία δεν χρειάζεται να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την έγκριση ή απόρριψη των αλλαγών στις ευρ-συνθήκες, παρά τα περί του αντιθέτου αιτήματα στελεχών του κυβερνώντος κόμματος των Συντηρητικών.

Η Daily Telegraph αναφέρει ότι κατέχει έγγραφο που διέρρευσε σχετικά με τα γερμανικά σχέδια για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Ευρωζώνη. Το έγγραφο, που έχει συνταχθεί από το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών, περιέχει σχέδια για ανάληψη από ευρωπαϊκούς φορείς του ελέγχου επί κρατών με υψηλά χρέη, αλλά και χρεοκοπία χωρών που είναι πολύ μεγάλες για να διασωθούν καθώς και για ένα νέο ευρωπαϊκό “υπερ-κράτος” με οικονομικές υπερ-αρμοδιότητες. Όσον αφορά στη Βρετανία, συγκεκριμένα, η χώρα θα εξοστρακιστεί, βάσει του σχεδίου, σε μια εξώτερη ζώνη κρατών που δεν μετέχουν του ευρώ.

Εντός της ημέρας, ο Ντέιβιντ Κάμερον θα βρεθεί στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο για συζητήσεις με τη Γερμανίδα Καγκελάριο.

Πηγή : 24h

Αρχικό άρθρο από την Daily Telegraph : Εδώ

Παραθέτουμε παρακάτω το ωροσκόπιο της ώρας της υπογραφής από τον Πρωθυπουργό ( η ώρα που χρησιμοποιούμε είναι η ακριβής ώρα  – 16.39 – που υπέγραψε ο Πρωθυπουργός, όπως μεταδόθηκε από την δημόσια Τηλεόραση).

Η Κυβέρνηση αυτή , όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, αποτελείται , ως επί το πλείστον από τα ίδια πρόσωπα που κατείχαν υπουργικές θέσεις και στην προηγούμενη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, και ορισμένους νέους υπουργούς από τα κόμματα της Νέας Δημοκρατίας, και του Λ.Α.Ο.Σ., τα οποία συμπράττουν στην Κυβέρνηση Συνεργασίας.

Ο κύριος Παπαδήμος είπε, μεταξύ άλλων, χτες, κατά την ανάθεση της πρωθυπουργίας, :

Το κύριο έργο της είναι η υλοποίηση των συμφωνιών της Συνόδου Κορυφής των ηγετών της Ευρωζώνης της 26ης Οκτωβρίου 2011, καθώς και η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με τις αποφάσεις αυτές»,

Καθώς και :  ” η συμμετοχή της χώρας στη ζώνη του ευρώ, παρά τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζονται, θα διευκολύνει την προσαρμογή της οικονομίας και την ανάπτυξή της, και πρέπει όλοι να είμαστε αισιόδοξοι για το τελικό αποτέλεσμα εφόσον είμαστε ενωμένοι και συνεργαστούμε συστηματικά και στενά για την επίτευξη των στόχων αυτών.”

 Ο ωροσκόπος είναι στις 7 μοίρες του Ταύρου, που συνάδει με τον κύριο σκοπό της κυβέρνησης -τα οικονομικά. Ο κυβερνήτης του ωροσκόπου, η Αφροδίτη, βρίσκεται στον 8ο οίκο, στον Τοξότη, σε σύνοδο με τον Ερμή ( την υπογραφή δανειακής σύμβασης με ξένους δανειστές, αλλά και ένα νόμισμα που χρησιμοποιείται σε συναλλαγές και προέκυψε από εξωγενείς παράγοντες – Ερμής κυβερνήτης του 2ου οίκου στον Τοξότη)

Ο Ηλιος του Ωροσκοπίου βρίσκεται στον Σκορπιό στον 7ο οίκο, που δίνει έμφαση στην οικονομική διάσταση, αλλά και στην συνεργασία , και στους εταίρους  της χώρα.

Ενα μεγάλο τρίγωνο υπάρχει στο ωροσκόπιο αυτό : Συγκεκριμένα, ο Δίας στον Ταύρο επάνω στον ωροσκόπο, κυβερνήτης του 8ου οίκου, ενισχύει την ερμηνεία του δανείου – Ο Δίας κυβερνά τον 8ο οίκο των δανείων και τραπεζών και βρίσκεται σε αμοιβαία υποδοχή με την Αφροδίτη στον Τοξότη. Επίσης, ο Δίας στον ωροσκόπο σημαίνει ότι αυτή η κυβέρνηση είναι δημοφιλής , γνωστή και αρεστή διεθνώς, και παρουσιάσει εικόνα σταθερότητας.

Ο Δίας βρίσκεται σε όψη τριγώνου με τον Πλούτωνα στον Αιγόκερω στον 9ο οίκο, κυβερνήτη του 7ου οίκου. 

- Η κυβέρνηση αυτή έχει ισχυρή υποστήριξη από συνεργάτες και εταίρους, ειδικά από ισχυρούς εταίρους που βρίσκονται στο εξωτερικό ( Πλούτωνας στον 9ο στον Αιγόκερω).

Ο Δίας και ο Πλούτωνας δημιουργούν ένα μεγάλο τρίγωνο με τον Αρη στην Παρθένο στον 5ο οίκο των επενδύσεων και των κερδών. Ο Αρης κυβερνά τον 12ο οίκο – άρα ο ισχυρός Πλούτωνας διαβλέπει  κέρδη  στην Ελλάδα ( κέρδη που έχουν να κάνουν με ένα θέμα ”γήινο” εφ’ όσον ο Αρης είναι στην Παρθένο), σαν αποτέλεσμα του δανείου που θα δοθεί , χωρίς αυτό να γίνεται άμεσα ορατό από τους εμφανείς στόχους της κυβέρνησης αυτής ( Ο Αρης κυβερνά τον 12ο οίκο των μυστικών, της απώλειας και της απομόνωσης).

Βέβαια, υπάρχει και ένα μεγάλο τετράγωνο στο ωροσκόπιο αυτό – το μεγάλο τετραγωνο του Ποσειδώνα με τον Ηλιο (ανοιχτό τετράγωνο) και τη Σελήνη – και συνδέεται με το μεγάλο τρίγωνο μέσω του Αρη..

Η Σελήνη βρίσκεται στον Ταύρο στον 1ο οίκο και κυβερνά τον 4ο οίκο. Η Σελήνη ξεκάθαρα συμβολίζει τον λαό , τη χώρα και  αφορά τα οικονομικά τους. Το τετράγωνο της Σελήνης με τον Ποσειδώνα, τον κυβερνήτη του 12 ου οίκου των μυστικών και της απώλειας, δείχνει την απώλεια, οικονομική και ψυχολογική, που θα υποστεί ο λαός και η χώρα – με μόνη πιθανή διέξοδο να κοιτάξει βαθιά στα αίτια της λύπης , της απαξίωσης και της ένδειας του.

Η Σελήνη σχηματίζει και ανοιχτή αντίθεση με τον Ηλιο ( ο λαός και η χώρα αντιλαμβάνεται ότι τα ενδιαφέροντα τους βρίσκονται σε αντίθεση με την ‘Συνεργασία’ και τους ‘εταίρους’), και δείχνει και συγκρουσιακές καταστάσεις στο έργο της κυβέρνησης, όχι μόνο από την βάση αλά και από τους εταίρους και συνεργάτες.

Το τετράγωνο του Ηλιου με τον Ποσειδώνα δείχνει το στοιχείο της παραπλάνησης και της ασάφειας που διακατέχει το όλο εγχείρημα, και όσον αφορά όσους το εμπνεύστηκαν ,αλλά και τις ελπίδες που τρέφουν πολλοί άλλοι για τα αποτελέσματα και τους πραγματικούς στόχους της κυβέρνησης αυτής. ( Ο Ποσειδώνας βρίσκεται στον 11ο οίκο των στόχων και των ιδανικών μεγάλων ομάδων / κομμάτωνκτλ)

Η δε σύνδεση , με όψη αντίθεσης- του Αρη με τον Ποσειδώνα εντείνει το στοιχείο της λανθασμένης αντίληψης της πραγματικής κατάστασης από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, που θα προσπαθήσουν να ”θολώσουν τα νερά”.

Πάντως, αυτή η κυβέρνηση , όπως προείπαμε, έχει ισχυρή στήριξη και πιθανώτατα, μεγαλύτερη διάρκεια από ότι  αρχικά προβλέφθηκε.

Δείτε ακόμα: Αστρολογική ανάλυση του Νέου  Πρωθυπουργού ( αγγλική γλώσσα) Εδώ :

Σε χτεσινό του άρθρο στους Financial Times, με τίτλο ”  Η χρεωκοπία εντός του ευρώ είναι η μόνη ανεκτή λύση”,   ο  Robert Jenkins, οικονομολόγος και μέλος της Νομισματικής Επιτροπής της Τράπεζας της Αγγλίας, αναλύει τις  χαοτικές συνέπειες που θα είχε μιά χρεωκοπία και έξοδος από το ευρώ της Ελλάδας, και για την ίδια , ΑΛΛΑ , ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΥΡΩΖΩΝΗ  ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ  .

Μπορεί να συμπεράνει κανείς, διαβάζοντας το πλήρες άρθρο, ότι η ” Απειλή εξόδου από το ευρώ” δεν είναι μόνον όπλο στα χέρια των δανειστών της Ελλάδας, αλλά και ισχυρό  διαπραγματευτικό όπλο  στα χέρια της Ελλάδας και των κυβερνώντων της – αν βέβαια υποθέσουμε ότι θα είχαν οποιαδήποτε διάθεση να το χρησιμοποιήσουν – αλλά, κατά τα σημερινά φαινόμενα, η Ελλάδα υποχρεώνεται να υποταχθεί, με συνοπτικές διαδικασίες, χάριν της -άκρως αβέβαιης – ”σωτηρίας” του Ευρώ.

Το πλήρες κείμενο του άρθρου:

”Ήταν η πιθανότητα που όλοι φοβούνταν αλλά κανείς δεν τολμούσε να ξεστομίσει –μέχρι την περασμένη εβδομάδα. Ξαφνικά, η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, τέθηκε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. «Θα μείνετε ή θα φύγετε;» Πολλοί Ευρωπαίοι δεν ενδιαφέρονται πια. Θα έπρεπε όμως. Οι ηγέτες τους ενδιαφέρονται.

Και να γιατί: Η Ελλάδα θα κάνει αναδιάρθρωση χρέους. Μπορεί να την κάνει «εντός του ευρώ» και μπορεί να την κάνει «εκτός του ευρώ». Η διαφορά μεταξύ των δύο είναι κρίσιμη. Αν αντιλαμβάνεστε ήδη την διαφορά, σταματήστε να διαβάζετε. Αν όχι, σύντομα θα εύχεστε να την είχατε αντιληφθεί.

Γιατί; Διαβάστε τώρα τη συνέχεια, για να αντιληφθείτε τι θα σημαίνει έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη:

1. Το υπουργικό συμβούλιο της Ελλάδας αποφασίζει έξοδο. Αρχίζουν να κυκλοφορουν φήμες. Οι Έλληνες πολίτες σηκώνουν τις καταθέσεις τους σε ευρώ, όσο έχουν ακόμη το ευρώ και όχι την δραχμή. Η προσφορά τραπεζογραμματίων στερεύει. Οι επιχειρήσεις μεταφέρουν τα ρευστοποιήσιμα πλεονάσματά τους στο εξωτερικό. Οι ξένοι πιστωτές σταματούν τον δανεισμό των ελληνικών επιχειρήσεων. Οι τράπεζες κλείνουν τις πόρτες. 

2. Κατόπιν έκτακτου υπουργικού συμβουλίου, η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει την εισαγωγή της νέας δραχμής. Επιβάλλονται έλεγχοι κεφαλαίου καθώς και έλεγχοι στα σύνορα ώστε να εφαρμοστούν. Ο δημόσιος τομέας «γυρνάει» σε εγχώριο νόμισμα. Η αξία της δραχμής βουλιάζει. Ο ελληνικός πληθωρισμός εκτινάσσεται.

3. Ξεσπούν διαμάχες όσον αφορά τα χρέη του ιδιωτικού τομέα (για παράδειγμα όσον αφορά ένα δάνειο γερμανικής τράπεζας σε ελληνική θυγατρικής μιας πολυεθνικής όπως η BMW). Η υποχρέωση παραμένει δάνειο σε ευρώ ή μετατρέπεται σε δάνειο σε δραχμή; Αν είναι δάνειο σε δραχμές, τότε η γερμανική τράπεζα έχει πρόβλημα, καθώς ένα ενεργητικό σε δραχμές αξίζει ελάχιστα σε σχέση με την λογιστική αξία σε ευρώ. Αν, από την άλλη πλευρά, η υποχρέωση παραμένει σε ευρώ, τότε έχει πρόβλημα και η τράπεζα και η επιχείρηση, καθώς ο οφειλέτης έχει ένα δάνειο σε ευρώ που πρέπει να εξυπηρετήσει με, υποτιμημένα σε δραχμές, έσοδα.

4. Αρχίζει η μετάσταση. Οι Πορτογάλοι φοβούνται ότι μπορεί να συμβεί και σε αυτούς. Οι Πορτογάλοι πολίτες αρχίζουν να αποσύρουν τα ευρώ τους από τις τράπεζες, με τον φόβο ότι θα τους τα μετατρέψουν σε εσκούδα. Οι πορτογαλικές εταιρείες μεταφέρουν κεφάλαια στο εξωτερικό για να προφυλαχθούν. Κλείνουν τράπεζες. Σύντομα εμφανίζονται ανάλογα σκηνικά στην Ιρλανδία, καθώς και στην υπόλοιπη Μεσόγειο. Οι υπόλοιπες τράπεζες σταματούν τις δοσοληψίες με τις τράπεζες των περιφερειακών κρατών.

5. Διογκώνεται η σύγχυση όσον αφορά την εμβέλεια του ανοίγματος των ευρωπαϊκών τραπεζώνστον ιδιωτικό τομέα της περιφέρειας. Οι συναλλαγές με τις ευρωπαϊκές τράπεζες και μεταξύ τους, σταματούν. Οι τραπεζικές μετοχές μηδενίζονται και τα επενδυτικά καταφύγια εκτινάσσονται. Αντιδρώντας στις εισροές κεφαλαίων, η Ελβετία επιβάλλει τιμωρητικά αρνητικά επιτόκια στις καταθέσεις μη Ελβετών πολιτών.

6. Ο τραπεζικός δανεισμός σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση σταματά. Η οικονομική δραστηριότητα μένει στάσιμη.

Θα συνέχιζα, αλλά πιστεύω ότι πιάσατε το νόημα. Δεν θα είναι ωραία εικόνα. Να προσθέσω μόνο το γεγονός ότι το άνοιγμα των ευρωπαϊκών τραπεζών προς τον ιδιωτικό τομέα (εταιρείες και νοικοκυριά) της περιφέρειας, είναι πολλαπλάσιο του ανοίγματος προς τον δημόσιο τομέα (κρατικό χρέος.)

Οι συνεπαγόμενοι κίνδυνοι είναι αυτό που κάποτε ονομάζαμε «δια-κρατικό κίνδυνο». Ενας όρος που έμαθαν καλά οι Αμερικανοί τραπεζίτες μιας κάποιας ηλικίας, οι οποίοι κάποτε δάνειζαν ασύστολα δολάρια και πέσο στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα του Μεξικό, για να ανακαλύψουν κάποια στιγμή ότι ο εθνικός κίνδυνος δεν περιλαμβάνει μόνο τον κίνδυνο να μην πληρώσει μια χώρα, αλλά και τον κίνδυνο να απαγορευτεί και στον ιδιωτικό τομέα να μην αποπληρώσει δια νόμου ή μέσω συναλλαγματικών μεταβολών.

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες μπορούσαν κάλλιστα να κάνουν το ίδιο λάθος. Το νόημα της δημιουργίας της ευρωζώνης ήταν να καταργηθεί η έννοια του διακρατικού κινδύνου n’est-ce pas; Το να δανείζει μια τράπεζα του Μονάχου την BMW Αθηνών, θα ήταν σαν να δανείζει μια τράπεζα της Νέας Υόρκης στην General Motors της Μοντάνα. Και έτσι θα ήταν, αν μείνει η ευρωζώνη ενωμένη.

Ορισμένοι κορυφαίοι αξιωματούχοι το αντιλήφθηκαν αυτό αρκετά νωρίς. Αλλοι χρειάστηκαν χρόνο για να αντιληφθούν το πραγματικό μέγεθος. Τόσο επικεντρωμένη ήταν η προσοχή όλων στα ανοίγματα σε κρατικά ομόλογα. Κι αυτό εξηγεί την αργή αλλά προβλέψιμη αλλαγή φρασεολογίας: Από την χρεοκοπία στην «τακτική χρεοκοπία», από την χρεοκοπία στην «χρεοκοπία εντός του ευρώ» και τελευταία στην δήλωση: «Θα υπερασπιστούμε το ευρώ με κάθε κόστος».

Ναι, η ευρωπαϊκή ηγεσία έχει καταπιεί τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Τώρα πρέπει να τις μοιραστεί με τους ψηφοφόρους. Οι πολίτες της βορείου Ευρώπης πρέπει να καταλάβουν ότι το συμφέρον τους δεν είναι να διώξουν τους Έλληνες, αλλά να τους κρατήσουν.

Και, δημοψήφισμα ή όχι, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει τις επιπτώσεις που θα έχει μια ελληνική έξοδος από το ευρώ για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Γιατί μια ελληνική χρεοκοπία εντός του ευρώ είναι διαχειρίσιμη και θα γίνει η διαχείρισή της. Η χρεοκοπία εκτός ευρώ εμπεριέχει κινδύνους με πολύ διαφορετικό βάρος και εμβέλεια.

Το ζήτημα είναι αυτό που λέμε «ο ελέφαντας στο δωμάτιο»: Όσοι ήθελαν να τον δουν, μπορούσαν να τον δουν. Για μεγάλο διάστημα, κανένας δεν ενδιαφερόταν, ούτε ήθελε να τον δει. Τώρα δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.”

ΠΗΓΗ: Εδώ

Αρχικό άρθρο των   Financial Times: Εδώ

Αυτό είναι το ωροσκόπιο της Ελλάδας για την ώρα της ανακοίνωσης της νέας κυβέρνησης.

Παρουσιάζει το γενέθλιο ωροσκόπιο ( εσωτερικός κύκλος), το προοδευμένο ( μεσαίος κύκλος) και της διελεύσεις της ώρας της ανακοίνωσης ( εξωτ. κύκλος)

Αντικατοπτρίζει την ανατρεπτικές συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιουργείται και αυτές που θα φέρει,τις χαοτικές καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσει, αλλά και τον στόχο για τον οποίο δημιουργείται- δηλαδή να πραγματοποιήσει και υπογράψει με απόλυτη πλειοψηφία την εν λόγω σύμβαση, η οποία θα δεσμεύσει ποικιλοτρόπως την Ελλάδα για πολλά χρόνια. ( Η προοδευμένη Σελήνη σε σύνοδο με τον Γενέθλιο Ουρανό – κόκκινη γραμμή- σε αντίθεση με τους πλανήτες στον τρίτο οίκο, καθώς και την τριπλή σύνοδο της διελαυνουσας Σελήνης με τον διελ. Ουρανό και τον προοδευμένο Αρη- μώβ γραμμή)

Η κυβέρνηση αυτή θα επιβάλλει πιεστικές και αμετάκλητες αποφάσεις , πολύ κρίσιμες για το μέλλον της χώρας ( το διελαύνον MC σύνοδο με προοδ. Πλούτωνα-μώβ γραμμή), παρά το κλίμα προσωρινής ευφορίας που δημιουργεί  στους εταίρους της χώρας πρός το παρόν ( προοδ.Ωροσκόπος σε όψη αντίθεσης με διελ. Δία, κυβερνήτη του 7ου οίκου).

Η ανακοίνωση για την κυβέρνηση αυτή και οι  μετέπειτα αποφάσεις της θα επιβάλλουν σκληρη λιτότητα ( διελ. Ηλιος σε όψη Τ-τετραγώνου με γενέθλιους Ηλιο και Κρόνο- πράσινες γραμμές).

Βεβαίως υπάρχει και ο Σταυρός σε σταθερά ζώδια – σημειώνεται με τις κόκκινες γραμμές – ο οποίος διαρκεί για μεγάλο διάστημα, που εντείνει τις συνθήκες ανατροπής , και εκτροπής, που επηρρεάζουν την χώρα σε πολλά επίπεδα .

Με την εξέλιξη αυτή και τις συνέπειες της, θα βρεθούν σε κίνδυνο απώλειας/ εκποίησης τα περιουσιακά στοιχεία και τα εδάφη της χώρας , με τρόπους  που είναι δύσκολο να γίνουν άμεσα αντιληπτοί, καθώς και το παραπλανητικό  και ‘θεατρικό’ στοιχείο του όλου εγχειρήματος, αλλά και του τρόπου διακυβέρνησης ( Η όψη αντίθεσης των διελ. Αρη με Ποσειδώνα – μπλέ γραμμή- κοντά στον άξονα  γενέθλιου MC-IC, καθώς και ο διελ. Ποσειδώνας που βρίσκεται για μεγάλο διάστημα στο υψηλότερο σημείο του ωροσκοπίου, σηματοδοτώντας την κυβέρνηση/εξουσία )

Οι αιτίες της εξέλιξης αυτής βρίσκονται στην οικονομική κυριαρχία που επιδιώκεται από ξένους εταίρους  (Ισχύει πάντα το Τ-τετράγωνο της προοδ. Αφροδίτης με γενέθλιους Δία και Πλούτωνα)

“”Οπου το πτώμα, εκεί  και τα όρνια”, λέει μιά λαϊκή παροιμία. Αλλά , καμμιά φορά, μπορεί και να δημιουργήσεις ένα πτώμα, για να μαζευτούν τα όρνια.

- Εδώ και αρκετές μέρες, διαβάζοντας τα ‘θριαμβευτικά’ δημοσιεύματα σε μερίδα του τύπου για τις επενδύσεις που σχεδίαζαν οι Γερμανοί επενδυτές στην Ελλάδα, είδα ότι η πλειονότητα κατευθυνόταν σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και κυρίως ηλιακή και αιολική, καθώς και μικρή μερίδα σε τουριστικές κατοικίες , υπολογιστές κτλ.

Στο παρελθόν, πολλοί πόλεμοι έγιναν για το πετρέλαιο, εφ’όσον ήταν η κύρια πηγή ενέργειας.

Τώρα όμως, υπάρχει μιά μεγάλη στροφή πρός τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – γιατί λοιπόν να μην δούμε και πολέμους για αυτες τις μορφές ενέργειας? Το κέρδος είναι κέρδος, είτε ‘πράσινο’ είτε ‘μαύρο’..

Η Ελλάδα , όπως είναι γνωστό σε όλους, είναι ηλιόλουστη χώρα – και ίσως  με την μεγαλύτερη ηλιοφάνεια στη νότια Ευρώπη!  , Μέχρι τώρα όμως, δεν είχε παρά σε ελάχιστο βαθμό εκμεταλλευθεί τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η κυβέρνηση Παπανδρέου βέβαια έκανε σημαία της το σλόγκαν της ”πράσινης ανάπτυξης”, χωρίς όμως κανένα πρακτικό αποτέλεσμα για τη χώρα μέχρι στιγμής.

Από την άλλη μεριά, η Γερμανία και άλλες βόρειες χώρες, αν και ευαισθητοποιημένες  σε θέματα οικολογίας και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, δεν είχαν τον ηλιο για να έχουν μέγιστη απόδοση από τις επενδύσεις τους στον τομέα αυτό.  Γι’ αυτό , το 2009 Η Γερμανία κυρίως με εταιρείες όπως η Siemens , Deutsche Bank, και άλλες, υπέγραψαν το  πρόγραμμα DESERTEC , που σχεδίαζε μαζική παραγωγή ηλιακής ενέργειας στην υποσαχάρια Αφρική – ένα πρόγραμμα φιλόδοξο και πολυσύνθετο, διότι περιλάμβανε συννενοήσεις με διάφορες κυβερνήσεις των χωρών της Β. Αφρικής, αλλά και της Μέσης Ανατολής, καθώς και την δημιουργία πολυέξοδων υποδομών, καλωδίων μεταφοράς της ενέργειας στην Ευρώπη κτλ.

Στο μεσοδιάστημα, συνέβησαν τα γεγονότα των εξεγέρσεων στην Β. Αφρική, ο πόλεμος της Λιβύης ( και αυτός ο πόλεμος έγινε κατά βάση για το πετρέλαιο – σημειωτέον η Γερμανία ΔΕΝ έλαβε μέρος ) κτλ., που οπωσδήποτε δυσκόλεψαν την υλοποίηση του προγράμματος  DESERTEC, που είναι πρός το παρόν στάσιμο.

Επιπρόσθετα, το Μάρτιο του 2011 συνέβη το τραγικό πυρηνικό ατύχημα της Fukushima, που ανάγκασε την Γερμανία να πάρει πιό γρήγορα , δηλαδή την άνοιξη του 2011, την απόφαση να κλείσει τα πυρηνικά της εργοστάσια την επόμενη δεκαετία, τα οποία παρήγαγαν μεγάλο μέρος της ηλεκτρικής της ενέργειας. Και έτσι, το πρόβλημα εξασφάλισης των καινούργιων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας έγνε ακόμα πιό πιεστικό για την Γερμανία. Πως λοιπόν θα λυνόταν αυτό το πρόβλημα?

Να λοιπόν που ”ο ζητών ευρήσεται” – και ο από μηχανης θεός έδειχνε :ΕΛΛΑΔΑ!

Τον Ιούνιο διαβάσαμε οτι ο Υπ.Οικονομικών της Γερμανίας Wolfgang Schäuble ανάφερε κάτι για ”επενδύσεις ηλιακής ενέργειας’ στην Ελλάδα.

Παράλληλα, την ίδια περίοδο είδαμε μια ακόμη μεγαλύτερη πίεση των δανειστών της Ελλάδας, και κατ’ επέκταση της ελληνικής κυβέρνησης πρός τον ελληνικό λαό, με ακόμα αυστηρότερα μέτρα λιτότητας, την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου κτλ.

Παράλληλα, με μεγάλη ταχύτητα, ο κύριος Παπακωνσταντίνου, ως νέος υπουργός ”Περιβάλλοντος”, ξεκίνησε αμέσως την ετοιμασία του προγράμματος ”Ηelios”( ΗΛΙΟΣ), ενώ δεν ακούγαμε παρά για ελάχιστα άλλα αναπτυξιακά προγράμματα στην Ελλάδα.

Το πρόγραμμα ”ΗΛΙΟΣ”  θα περιλάμβανε την παραγωγή 10  GigaWatt για εξαγωγή στη Γερμανία, ενώ το πρόγραμμα της Ελλάδας για εσωτερική κατανάλωση, σχεδίαζε παραγωγή   μόνον 2.2 GW ως το 2020.

Στο μεταξύ, τα ” μέτρα” που έπαιρνε η ελληνική κυβέρνηση γίνονταν όλο και πιό σκληρά, με αποκορύφωμα τον Σεπτέμβριο ( ειδικές εισφορές, χαράτσι ακινήτων, επιπλέον περικοπές συντάξεων, εργασιακή εφεδρεία κτλ)

- Οι Γερμανοί επιχειρηματίες που ήρθαν με τον κύριο αντικαγκελλάριο της Γερμανίας Philip Ressler στην Ελλάδα, δήλωναν  σε ξένα μέσα ενημέρωσης ” Θα έχουμε και κέρδος από την επένδυση για φωτοβολταϊκά  στην Ελλάδα, αφού η ΔΕΗ πληρώνει περισσότερα ανά κιλοβατώρα απ΄ότι η Γερμανία ( 33-44 cents-kwh στην Ελλάδα , ενώ είναι 21-28 cents/kwh στη Γερμανία!)

Βέβαια, οι Γερμανοί επιχειρηματίες ανησυχούσαν για το κόστος εργασίας στην Ελλάδα, αλλά και για την ιδιοκτησία της γής..  Γι’αυτό και θα καθυστερούσαν  να ξεκινήσουν τις επενδύσεις..

Προφανώς, ο κύριος Παπακωνσταντίνου,σαν πρωτεργάτης του Μνημονίου που ήταν, σε συνεργασία με την υπόλοιπη ελληνική  κυβέρνηση, ανέλαβε να  τους τα λύσει όλα αυτά τα εμπόδια…

Και αυτό θα υλοποιείτο , εμμέσως αλλά σαφώς, με τις μειώσεις μισθών στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα,  την κατάργηση των εργατικών δικαιωμάτων, την μείωση της αξίας της γής, αλλά και την παράδοση της εθνικής κυριαρχίας στην εποπτεία της Ελλάδας από την Ε.Ε., που θα διευκόλυνε πολύ αυτήν, αλλά και άλλες ‘επενδύσεις’ που είχαν κατά νού οι επενδυτές.. 

Παρακάτω παραθέτω το πρόσφατο άρθρο από το Defencenet, με τίτλο ‘‘Το HΛΙΟΣ “καίει” την κυβέρνηση – Δεύτερο κατοχικό δάνειο”, ( πηγή  εδώ ) ,το οποιο δίνει πολλα πρόσθετα στοιχεία για τη σημασία του “Helios” για τους δανειστές μας, και τους εγχώριους εφαρμοστές τους, που πιθανώτατα  , όχι μόνο εφάρμοζαν, αλλά και έσπρωχναν τα πράγματα , για να δώσει η Ελλάδα ”γήν και ύδωρ – και Ηλιον” σε τιμή ξεπουλήματος.

”Ανατριχίλα προκαλεί το άρθρο 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής που αναφέρεται στο πως θα εξοφληθεί το ελληνικό χρέος. Για πρώτη φορά ένα ελεύθερο (τυπικά τουλάχιστον) κράτος δέχεται να εκχωρεί όλα τα έσοδά του από ένα τεράστιο επενδυτικό πρόγραμμα, το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ στους δανειστές του, να έχουν οι δανειστές του τον απόλυτο έλεγχο, την τιμολόγηση, την πώληση και την αγορά και να μην μπορεί ούτε μία κιλοβατώρα από αυτό το τεράστιο έργο να απορροφηθεί από την εγχώρια αγορά!

Σε άλλες εποχές όποιος υπέγραφε τέτοιο κείμενο τον περίμενε το εδώλιο του δικαστηρίου με την κατηγορίας της απιστίας και της ζημίας ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας σε βάρος του δημοσίου. Σήμερα η κυβέρνηση πανηγυρίζει. Είναι η πρώτη φορά που ένα επενδυτικό πρόγραμμα αναφέρεται ονομαστικά σε ένα τέτοιο κείμενο ενδεικτικό της σημασίας και του βάρους που δίνουν οι Γερμανοί σε αυτή την επένδυση.

Η ακριβής διατύπωση του άρθρου 13 είναι η εξής: «Greece commits future cash flows from project Helios or other privatisation revenue in excess of those already included in the adjustment programme to further reduce indebtedness of the Hellenic Republic by up to 15 billion euros with the aim of restoring the lending capacity of the EFSF».

Δηλαδή η Ελλάδα δεσμεύεται όλα τα έσοδα από το ΗΛΙΟΣ να πάνε για αποπληρωμή του δανείου, μέχρι το ποσό των 15 δισεκατομυρίων ευρώ. Είναι η πρώτη φορά που ένα μελλοντικό επενδυτικό πρόγραμμα της Ελληνικής Δημοκρατίας και όχι πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης δεσμεύει όλα τα μελλοντικά του έσοδα για την αποπληρωμή των δανείων!

Και ποιος θα αγοράζει το ρεύμα; Η Γερμανία! Ποιος θα πουλά το ρεύμα; Η Γερμανία! Ποίου οι εταιρείες θα ωφεληθούν από την κατασκευή του έργου; Οι γερμανικές! Πόση ποσότητα ρεύματος θα απορροφάται από την διψασμένη ενεργειακά τοπική αγορά; Ούτε μισό watt!

 Η Ελλάδα θα παράγει ενέργεια για τη Γερμανία με πολύ χαμηλότερο κόστος απ’ότι παράγεται στην Γερμανία λόγω της μεγάλης ηλιοφάνειας στη χώρα. Οι Γερμανοί θα εισπράττουν τις επιδοτήσεις από την τράπεζα KfW και τα λεφτά που θα βγάζουν θα τα εισπράττουν πάλι οι … Γερμανοί.

Πρακτικά πρόκειται για ένα δεύτερο κατοχικό δάνειο: Οι Γερμανοί ζητάνε την έκταση, δανεική κι αγύριστη, την εκμεταλλεύονται, αποκομούν πολλαπλά οφέλη (φτηνή ενέργεια, έργο σε γερμανικές εταιρείες, επιδοτήσεις κλπ) και στην Ελλάδα μένει το αμφίβολο όφελος αποπληρωμής δανείων. Και λέμε αμφίβολο γιατί το πόσο θα πωλείται το ρεύμα θα καθοριστεί από τους Γερμανούς! Δηλαδή έχουμε τον δανειστή ο οποίος εκμεταλλεύεται περιουσία του δανειζόμενου και πληρώνει όσα ο δανειστής θέλει! Τρελλό; Όχι, απλά αντεθνικό!

Μάλιστα έχει συσταθεί ειδική ομάδα στην Κομισιόν, η οποία έχει ως αντικείμενο το συγκεκριμένο project. 

Στην Ελλάδα έχουν εγκατασταθεί 200 μέγαβατ ηλιακής ενέργειας και μέχρι τέλους 2011 μπορούν να αυξηθούν στα 500. Η ικανότητα παραγωγής της Γερμανίας σε ηλιακή ενέργεια είναι με 17 γίγαβατ πολλαπλάσια. Με το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ η Ελλάδα θα παράγει ενέργεια αξίας 25 δισ. ευρώ.          

Για να καταλάβετε την έκταση της κομπίνας ο ίδιος ο καθηγητής του Τεχνικού Πανεπιστημίου Μονάχου Τόμας Χαμάχερ που έχει εμπλακεί στο έργο (ο άνθρωπος και μόνο από αυτή την δήλωσή του σε γερμανικά ΜΜΕ δείχνει ότι είναι από τους Γερμανούς που αγαπούν και σκέφτονται την Ελλάδα) καταγγέλλει: «Και στην περίπτωση του ΗΛΙΟΣ αυτοί που κερδίζουν είναι οι κατασκευαστές των ηλιακών μονάδων δηλαδή γερμανικές και κινεζικές εταιρίες και όχι οι ελληνικές. Οι Έλληνες δεν θα έχουν κανένα κέρδος».

Κατόπιν αυτών, το  άρθρο 13 μήπως θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μιας πρώτης εισαγγελικής έρευνας;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr΄΄

Τελικά,  λαμβάνοντας υπ’ όψη όλα τα παραπάνω, μήπως η απόλυτη δέσμευση της Ελλάδας ειδικά με την σύμβαση της 26ης Οκτωβρίου, δεν είναι μόνο απόρροια του χρέους της, αλλά και συνδέεται με, και διευκολύνει τις ζωτικές ανάγκες -έξω και πέρα από τη σταθερότητα του ευρώ και της ευρωζώνης – κρατών με κύριο ρόλο για  μέλλον της Ελλάδας  και της ευρωζώνης ?

Τα συμπεράσματα δικά σας..

ΠΡΟΣΘΗΚΗ στις 6 /11/2011:

Παρεπιπτόντως, χτές 5 Νοεμβρίου 2011, δημοσιεύτηκε στην έγκριτη εφημερίδα  New York Times,  άρθρο του  Νομπελίστα οικονομολόγου Paul Krugman  με τίτλο ”Here comes the sun”. Το άρθρο τονίζει την ανάγκη επέκτασης της ηλιακής ενέργειας παγκοσμίως, για περιβαλλοντολογικούς , αλλά και για τα οικονομικά κέρδη που μπορεί να αποφέρει στις εταιρείες παραγωγής ενέργειας.

Πηγή του άρθρου : εδώ

Αλλές πηγές πληροφοριών :

Εδώ

 Εδώ

Εδώ

Ποίηση Οδυσσέα Ελύτη,

από το έργο του ”Ο Ηλιος ο Ηλιάτορας”,

μελοποιημένη από τον Δ. Λάγιο. Τραγούδι :  Γιάννης Κότσιρας.

Στίχοι:

Όμορφη και παράξενη πατρίδα

Ωσάν αυτή που μου’λαχε δεν είδα.

Ρίχνει να πιάσει ψάρια,πιάνει φτερωτά,

Στήνει στη γη καράβι,κήπο στα νερά.

 Κλαίει,φιλεί το χώμα,ξενιτεύεται,

Μένει στους πέντε δρόμους,αντριεύεται.

Κάνει να πάρει πέτρα,τηνε παρατά,

Κάνει να τη σκαλίσει,βγάνει θάματα.

Μπαίνει σ’ένα βαρκάκι,πιάνει ωκεανούς,

Ξεσηκωμούς γυρεύει,θέλει τύραννους.

Όμορφη και παράξενη πατρίδα

Ωσάν αυτή που μου’λαχε δεν είδα…